Na trideset stepeni
knjige se lagano bare,
zidovi cvrče
i cveće na balkonu se roštilja.
Ruževi za usne i tamne čokolade
teku po mojim policama.
Naša tela se dinstaju u znoju.
Gradski kontejneri kuvaju riblje iznutrice.
Na Mrtvom kanalu barke plutaju
kao tek uzavrele njoke
i Jadran je čaj od algi.
Fali samo džinovska varjača
da fino sjedini sastojke,
pomeša udove i sasušenu stolariju,
okači mi kosu o grane
i celu me zamuti među stvari.
Jer teško je, stvarno teško,
držati sebe na okupu,
znati gde su ti granice,
gde počinješ, a gde se završavaš,
na vražjih trideset stepeni.
Iz Fride 